Herdenken

herinDit weekend is het Allerheiligen en Allerzielen. Helaas zijn deze katholieke dagen aardig overgenomen door de commerciële en uit Amerika overgewaaide Halloween. Hoewel Halloween op andere vlakken best een vermakelijk feest is, gaat het voorbij aan de mooie gedachte achter deze dagen. Allerheiligen is voor de heiligen van de katholieke kerk die geen eigen feestdag hebben. Aangezien ik wel katholiek ben opgevoed, ken ik deze feestdag, maar zegt hij mij op dit moment niet zoveel. Ik bezoek de kerk niet meer regelmatig, maar geloof op mijn manier.

Daarom wil ik op Allerzielen herdenken. Misschien niet zoals in de katholieke traditie gebeurd, maar wel dat ik wil herdenken. Er zijn zoveel lieve mensen in onze directe omgeving die wij moeten missen. Ze hebben mooie herinneringen en wijze lessen aan ons doorgegeven. We hebben met ze gelachen en om ze gehuild. Daarom moet er op deze dagen extra aan ze gedacht worden. Herinneringen aan overleden geliefden houdt hen levend.

Helaas hebben onze jongens niet zoveel herinneringen om door te geven. Aangezien zij overleden tijdens de zwangerschappen waren onze herinneringen vooral echo’s met prachtige plaatjes, gecombineerd met slecht nieuws.

Onze herinneringen zitten vooral in de bewegingen in de buik en het vasthouden en bewonderen na hun geboorte. Wat waren wij trots. Het spatte van alle foto’s af waarop wij stonden. De kennismaking met onze jongens is het meest trotse moment van mijn leven. Ze waren prachtig en tegelijkertijd zo beschadigd. Ze hebben met hun ogen nooit de wereld mogen aanschouwen en nooit met hun stem de wereld mogen verrijken. Ze liepen nooit met zonder jas buiten of met blote voetjes in het gras. Daarom hebben ze vooral onze harten en die van onze directe omgeving geraakt.

Op dagen als deze wil ik hun kleine voetafdruk op deze aarde ietsjes vergroten. Ik wil dat meer mensen ons verhaal kennen, zodat onze jongens herinnerd worden. Daarmee herdenk ik ook meteen alle Engelenvriendjes en -vriendinnetjes van onze jongens en hun ouders. Deze mensen leerde ik onderweg kennen en zij hebben voor altijd een plekje in mijn hart. Wij zorgen er gezamenlijk voor dat onze kindjes nooit vergeten worden. We zijn met elkaar verbonden, gaan onze eigen, maar onze wegen kruisen elkaar altijd in herdenken en herinneringen.

Want wat herinnerd wordt, wordt niet vergeten.

 

Een gedachte over “Herdenken

  1. Mooi geschreven Monique en jullie jongens hebben vooral bij jullie onuitwisbare momenten gemaakt. Helaas liep het beide keren niet af zoals iedereen gehoopt had. Koester jullie herinneringen en blijf vooral over jullie jongens vertellen. Want ook al zijn ze niet lijfelijk bij jullie aanwezig jullie zijn wel hun trotse ouders x

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s